Tentamen onder invloed

Dinsdag 23 oktober 2007, 22:56 5 reacties

Na amper drie uurtjes slaap was het maandag alweer vroeg dag. Om half negen stond er een tentamen op het programma (wie verzint zoiets?!) dus om kwart voor zes ging de wekker alweer. Even heb ik nog twijfelend in m'n bed gelegen: zal ik me zogenaamd verslapen en voor de herkansing gaan? Maar nee, ik wist me er overheen te zetten en om kwart over zes stapte ik door de voordeur naar buiten. En waar ik een paar uur eerder nog in m'n T-shirt met een glas bier in m'n hand gezellig in de tuin had gestaan, kon ik nu maar aan één ding denken: JEZUS WAT IS HET KOUD! Wolkjes blazend waggelde ik naar m'n auto, maar daar aangekomen bedacht ik me opeens dat ik waarschijnlijk nog teveel alcohol in m'n bloed had om te mogen rijden. Nu zou ik die paar kilometer naar het station heus wel gered hebben, maar je zal altijd zien dat je precies dan een politiecontrole treft en daar had ik nou niet echt trek in. Of om met de woorden van m'n opa de avond ervoor te spreken: "De laatste keer dat ik moest blazen liep die agent helemaal groen aan. ...Verkeerde pijpje."

Na vijf minuten wachten bij de bushalte (wat overigens wel een half uur leek te duren in die kou) en nog eens vijf op het station, kon ik eindelijk plaatsnemen in de trein. Ik haalde m'n in allerhaast uitgeprinte powerpointslides uit m'n tas en bekeek waar het tentamen over zou gaan. Vijf minuten. Vijf hele minuten. Zo lang heb ik m'n hoofd erbij kunnen houden voordat ik in slaap viel. En nu weet ik niet of het toeval was of niet, maar waar je de conducteur normaal gesproken nooit ziet, werd ik dit ritje maarliefst TWEE KEER gewekt voor m'n vervoersbewijs. Maargoed, laat ik het van de positieve kant bekijken: het zorgde er in ieder geval voor dat ik Amsterdam Centraal niet voorbij reed.

Eenmaal in de collegezaal voelde m'n hoofd nog even zwaar aan. Af en toe kwamen er stukjes saté met alcoholsmaak omhoog en ik moet zeggen: ik heb wel eens onder relaxtere omstandigheden een tentamen gemaakt. Het tentamen zelf ging best redelijk voor iets dat ik niet geleerd had, al moet ik daarbij wel vermelden dat ik een buurman had die met een redelijk groot lettertype schreef. Ook de mogelijkheid om op een bepaald moment even te kunnen overleggen kwam me niet verkeerd uit, alsmede het per ongeluk voorzeggen van een antwoord door de docent. En toen er tot slot nog gemeld werd dat we gecompenseerd zouden worden voor de onduidelijke vraagstellingen in het tentamen wist ik het helemáál zeker: toch maar goed dat ik me niet verslapen had.

Link naar deze entry
Categorie: Dagelijks, Quotes, Studie, Trein
Reageren (5 reacties)