Döner
Woensdag 21 februari 2007, 23:09 9 reacties
Station Amsterdam Amstel is een metropool van eettentjes. AH to go, Burger King, C'est du Pain, Kiosk, Pizza Hut, Shakies, Smullers en Swirls, ze zitten er allemaal. Uitermate gunstig voor de student die te lui is om 's morgens zelf z'n brood te smeren, maar uiteindelijk toch last krijgt van een knorrende maag — lees: Bob. Dagelijks loop ik langs de vele uithangborden met knipperende neonreclame, die "BOB, JE HEBT HONGER!", "BOB, JE HEBT AL TWEE DAGEN GEEN PATAT GEGETEN!" en "NEE BOB, WEES VERSTANDIG, EET EEN BROODJE GEZOND!" schreeuwen. Vooral aan het begin van het collegejaar was ik erg gevoelig voor de wanhopige blikken van de verkopers die mij van de hongerdood probeerden te redden, en ik heb inmiddels bijna een jaarsalaris uitgegeven aan deze behulpzame mensen.
Echter, nadat ik er achter gekomen ben dat de realiteit ver af ligt van die zogenaamde "professionele hulp", denk ik tegenwoordig wel twee keer na voor ik bij zo'n tentje langs hop. Wees ook niet verrast als je binnenkort de Smullers uit het straatbeeld ziet verdwijnen, want de omzet zal nu toch wel gehalveerd zijn. Met oogkleppen op loop ik tegenwoordig de vijftig meter van de trein naar de school, en behalve een aantrekkelijke jongedame die flyers uitdeelt is er niets meer dat mij kan tegenhouden onderweg. Althans, dat dacht ik.
Mijn oogkleppen werken dan wel prima tegen de kermisverlichting op het station, maar ze helpen niet tegen de niet te vermijden geur van de dönertent die zich precies tussen het station en de school in bevindt. Als ik om elf uur 's morgens het station uitloop en de walm van verse kebab me tegemoetkomt, loopt het water me in de mond, beginnen mijn handen te trillen en kan mijn alterego alleen maar hopen dat ik niet genoeg geld bij me heb voor een broodje.
Bij iedere hap van mijn döner wordt het stil om me heen, wordt het zwart voor mijn ogen en voel ik mijn spijsvertering vertragen. Alles om maar langer te kunnen genieten van dat overheerlijke meesterwerkje. Zelfs als ik 48 uur later op het toilet zit moet ik erg veel moeite doen om mijn sluitspier over te halen het broodje nu dan toch echt maar weer los te laten. Er komt geregeld een zuignap aan te pas. Echt, als ik later in dat televisieprogramma met afvallende mensen terecht kom, dan zal hier de oorzaak liggen.
En toch, ondanks alle slechte dingen die erover te zeggen zijn, weet ik alweer precies waar mijn ontbijt morgen uit zal bestaan. Eet smakelijk Bob.
Link naar deze entry
Categorie: Dagelijks
Reageren (9 reacties)
