Weddingcrashers
Zaterdag 8 juli 2006, 23:59 4 reacties
Sinds vanmiddag ben ik weer een stukje wijzer: zesendertig uur zonder slaap is érg lang. Nu moet je niet denken dat ik niets beters te doen had dan onderzoeken hoe lang het duurt voor je letterlijk omvalt van de slaap, want het tegengestelde was waar en ik heb geen minuut stilgezeten..
Mijn collega (21) trad gisteren in het huwelijk en daar kon ik als zuivel-mattie natuurlijk niet bij ontbreken. Vóór de dag van gisteren had ik nog nooit een bruiloft meegemaakt (althans, niet dat ik me kan herinneren) en ik had dan ook enkel de film Weddingcrashers als referentiepunt. Voor degene die de film niet gezien hebben: Weddingcrashers gaat over twee mannen die de ene na de andere bruiloft afstruinen en daar genieten van enorme feesten met gratis hapjes en drankjes en, hoe kan het ook anders, vele mooie vrouwen. Nu moet je dat soort films altijd met een korreltje zout nemen, want het klinkt allemaal veel te mooi om waar te zijn. Echter, sinds gisteren weet ik dat het leven écht zo mooi kan zijn als in de film en zelfs de geniale quote "She just eyefucked the shit out of me" die in de film zit kwam gisteren op een bepaald moment in de kerk voorbij, toen ik even over mijn schouder naar een meisje op de rij achter me gluurde.
De vriendin van mijn collega, inmiddels 'de vrouw van', is streng gelovig en lid van de Pinkstergemeente en 's avonds vond er dan ook een kerkelijke inzegening van het huwelijk plaats. Nu ben ik echt een leek als het om kerkdiensten en dergelijke gaat en ik had dan ook geen fláuw idee wat ik ervan moest verwachten. Of nouja, ik heb me (onwetend als ik ben) altijd maar voorgehouden dat de kerk saai was, met veel te lange plechtige dingen, enzo. Echter, zoals wel vaker het geval is met vooroordelen zat ik er naast en de kerkdienst was veel levendiger dan ik had verwacht. Toegegeven, de teksten die voorgelezen werden uit de Bijbel liggen nou niet bepaald in mijn straatje en om heel eerlijk te zijn zat ik na een half uur toch wel enigszins gapend om me heen te kijken (met alle respect voor de vele mensen voor wie de Bijbel wél erg belangrijk is trouwens), maar gelukkig voor mij bestond de dienst uit meer dan dat. Er werd allerlei muziek gespeeld en dan niet met zo'n groot kerkorgel, maar met een bandje, zangers en zangeressen. De teksten van de gespeelde nummers lagen natuurlijk in de kerkelijke sfeer, maar de muziek erachter vond ik echt wel ok! Wat in mijn eigen beleving toch wel erg grappig was, was hoe de gelovige kerkgangers helemaal opgingen in de teksten en met twee handen in de lucht mee stonden te zingen. Het zag er erg apart uit, maar het had toch ook wel iets moois om al die mensen zo te zien. En voor ik er opmerkingen over krijg: het klinkt misschien alsof ik het allemaal een belachelijk vertoning vond, maar dat is niet waar en ik vond het vooral heel bijzonder wat ik gezien heb.
Na de kerkelijke inzegening was het tijd om het kersverse echtpaar te feliciteren en te gaan genieten van een mooi feest. De hele avond kon je zoveel eten en drinken als je wilde, maar helaas voor mij moest ik me toch enigszins inhouden qua drankconsumptie aangezien ik de volgende dag (vandaag dus) weer van half zeven tot vijf aan het werk moest. Desalniettemin heb ik een érg leuk feest meegemaakt, heb ik natuurlijk nog even staan dansen met de bruid (komen die danslessen van vroeger tóch nog eens van pas) en heb ik vooral erg genoten van alle vrolijke mensen.
Terwijl het feest waarschijnlijk nog tot diep in de nacht door zou gaan, ben ik tegen middernacht maar eens opgestapt, want er stond nog een ander feest op me te wachten. In de Vijverhut werd vannacht namelijk het vrijgezellenfeest van een andere collega (22) gehouden en ook daar wilde ik nog wel even een kijkje nemen. Even had ik nog zoiets van "even een uurtje, want ik moet straks weer werken", maar natuurlijk stond ik gewoon weer tot het einde aan toe op de dansvloer. Gevolg was dat ik na afloop zo ongeveer in één keer door kon stomen naar mijn werk, waar we dus met de helft van het personeel de hele dag als een stel zombies hebben rondgelopen. Maar ach, dat moet toch een keer kunnen.
Ik vind het toch apart moet ik zeggen, zo'n vroege bruiloft. Zelf ben ik net zo oud als mijn trouwende collega's, maar ik kan me nou écht niet voorstellen dat ik op dit moment naar het altaar zou lopen om daar het ja-woord te geven. Aan de andere kant vond ik het toch ook wel erg indrukwekkend om mee te maken en ik weet nu in ieder geval hoe ik mijn bruiloft er later ongeveer uit wil laten zien. Nog een jaar of tien, vijftien; dan zijn jullie allemaal uitgenodigd!
Link naar deze entry
Categorie: Dagelijks
Reageren (4 reacties)
